Η Καθημερινή σας ενημέρωση!

Γεώργιος Σουρής:Δυστυχία σου Ελλάς με τα τέκνα που γεννάς. Ω Ελλάς ηρώων χώρα, τί γαιδάρους βγάζεις τώρα

Για τη δυστυχία της Ελλάδας γράφει ο «σύγχρονος Αριστοφάνης», που προτάθηκε για Νόμπελ λογοτεχνίας και γεννήθηκε σαν σήμερα στις 2 Φεβρουαρίου του 1853.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
 Ένας από τους σπουδαιότερους σατιρικούς ποιητές της νεότερης Ελλάδας, ένας «σύγχρονος Αριστοφάνης» που προτάθηκε για Νόμπελ λογοτεχνίας και σατίριζε πολιτικούς και τραπεζίτες. Ένας άνθρωπος που του άρεσε να αυτοσαρκάζεται ακόμα και όταν απορρίφθηκε από τη φιλοσοφική. Δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον πολυγραφότατο, εξαιρετικά ταλαντούχο κι ευφυή χρονικογράφο, Γεώργιο Σουρή, ο οποίος γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 2 Φεβρουαρίου του 1853.

Καταγόταν από εύπορη οικογένεια και ο πατέρας του ήθελε να τον κάνει παπά. Όταν όμως χρεοκοπεί ο πατέρας του τον στέλνει στη Ρωσία για να εργαστεί υπάλληλος στο στο κατάστημα ενός θείου του σιτέμπορου. Ο Σουρής όμως, ξεκινά να γράφει κρυφά τους στίχους του στα κατάστιχα, Δύο μήνες αργότερα, αποχωρεί και φεύγει για την Αθήνα όπου γράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο καθηγητής του Σιμτέλο τον απορρίπτει στο μάθημα της μετρική- κατ`άλλους στα Λατινικά-γεγονός που το απαγόρευσε να πάρει πτυχίο. Αυτή η αποτυχία του στοιχίζει πολύ κι αυτό διαπιστώνεται στους εκδικητικούς του στίχους. Παραδίδει μαθήματα και εργάζεται ως δημοσιογράφος για να ζήσει.

«Ο Σουρής είχε πλούσια πνευματικά προσόντα και πλούτο γνώσεων με συνέπεια να καταστεί εξαίρετος δημοσιογράφος της έμμετρης σάτιρας των γεγονότων της εποχής. « σημειώνει ο Σπύρος Μελάς για τον Γιώργο Σουρή. Οι πρώτοι σατιρικοί του στίχοι δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Ασμοδαίος», «Μη χάνεσαι » του Βλάση Γαβριηλίδη και «Ραμπαγάς». Στις 2 Απριλίου του 1883, στα 30 του χρόνια, βγάζει το πρώτο φύλλο της εφημερίδας του. Μια έμμετρη εβδομαδιαία σατιρική εφημερίδα, που την ονομάζει «Ο Ρωμηός».

Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, δίνει εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο αλλα κόβεται «μετά πολλών επαίνων» όπως σατιρίζει στη μετρική. Το τελευταίο φύλλο κυκλοφορεί στις 17 Νοεμβρίου 1918, λίγο πριν το θάνατο του Σουρή . Ο συνολικό αριθμός των τευχών είναι 1444 και 2 παραρτήματα για 36 χρόνια. Το 1900, στο Δημοτικό Θέατρο των Αθηνών, παρουσιάζονται με επιτυχία οι «Νεφέλες» του Αριστοφάνους, σε έμμετρη απόδοσή του. Γράφει και αρκετές έμμετρες κωμωδίες, οι οποίες καυτηριάζουν ότι συμβαίνει στην επικαιρότητα. Ο θάνατός του στις 26 Αυγούστου 1919 προκαλεί πανελλήνια συγκίνηση και η κηδεία του γίνεται δημοσία δαπάνη.

Ο Γιώργος Σουρής έχει γράψει τη «Δυστυχία σου Ελλάς»που συγκαταλέγεται στην ανθολογία της οικονομίας. Ένα ποιήμα ιδιαίτερα εύστοχο και διαχρονικό για την κακοδαιμονία της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Γράφει με πραγματικά απαράμιλλο σαρκασμό, αυτογνωσία αλλά και γλυκόπικρο χιούμορ.

 Ποιος είδε κράτος λιγοστό 

 σ’ όλη τη γη μοναδικό, 

 εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει;

 Να τρέφει όλους τους αργούς, 

 νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς, 

 ταμείο δίχως χρήματα 

 και δόξης τόσα μνήματα;

 Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά

 και να σε κλέβουν φανερά,

 κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

 τον κλέφτη να γυρεύουνε;

 Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν ονείρατα,

 ελπίδες και σκοποί,

 οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν

 δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή. 

 Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,

 κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

 Κι από προσπάππου κι από παππού

 συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

 Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-

 να παριστάνει τον ευρωπαίο.

 Χαρακτηριστικό του Σουρή ήταν ο αυτοσαρκασμός του

 Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει,

 στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

 Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,

 ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.

 Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης, 

 λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης. 

 Και ψωμοτύρι και για καφέ

 το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ». 

 Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς 

 σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

 Δυστυχία σου, Ελλάς,

 με τα τέκνα που γεννάς!

 Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,

 τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;






Αφήστε μια απάντηση

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται ως *