Ντράπηκα…
Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπούρχας
Δεν έχω λόγια γι αυτό που έζησα στην έξοδο της Λαμίας προς Στυλίδα… Πάνω από 100 πρόσφυγες στο δρόμο με τα πόδια για τα σύνορα και ο κόσμος από τα σπίτια να βγαίνει και να τους δίνει ότι ζητάνε για το δρόμο…
Ηλικιωμένοι με δάκρυα στα μάτια να θέλουν να βοηθήσουν αλλά να μην ξέρουν πως… Περνούν απ την συνοικία Νέα Μαγνησία… Οι κάτοικοι απόγονοι προσφύγων βλέπουν εικόνα από την δική τους ιστορία και δεν μπορούν να κρατήσουν τα δάκρυα!
Μαθητές μαζί με την δασκάλα δίνουν το κολατσιό τους … Γιατροί της πόλης με δική τους πρωτοβουλία κάνουν ό,τι μπορούν. Την πολιτεία εκτός από την τροχαία, συγνώμη αλλά δεν την είδα! Ο απλός λαός από μόνος του ήταν «παρών»! Η ανθρωπιά κέρδισε την ξενοφοβία τον ρατσισμό και τον φασισμό!! Τα τέρατα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ δεν θα μας βάλουν ποτέ στο χέρι!
Δεν θα μας κάνουν ποτέ σαν τα μούτρα τους !
Είπα να βγάλω μια φωτογραφία να αναρτήσω αυτό που είδα!
Δεν μπόρεσα να σηκώσω το κινητό !
Ντράπηκα!
