Κ. Νοτοπούλου: «Σε κατάσταση πολιορκίας η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση – Διεκδικούμε 20 μαθητές ανά τμήμα»

Παρέμβαση στη Βουλή για τα οξυμένα προβλήματα στα σχολεία, την υποχρηματοδότηση και την εργασιακή απαξίωση των εκπαιδευτικών.

Στο επίκεντρο της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας φέρνει η Κατερίνα Νοτοπούλου τα κρίσιμα ζητήματα που ταλανίζουν την προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση, με ερώτηση που κατέθεσε προς το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού. Το κείμενο της ερώτησης αποτυπώνει μια ζοφερή πραγματικότητα για το ελληνικό δημόσιο σχολείο, το οποίο φαίνεται να λειτουργεί «στον αυτόματο πιλότο», παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των εκπαιδευτικών.

Τα «ανοιχτά μέτωπα» της εκπαίδευσης

Σύμφωνα με την παρέμβαση, η εικόνα στα Νηπιαγωγεία και τα Δημοτικά της χώρας συνθέτει ένα παζλ ελλείψεων και αδιαφορίας. Συγκεκριμένα, αναδεικνύονται έξι άξονες προβλημάτων:

1. Ανεπαρκής Παράλληλη Στήριξη: Το δικαίωμα των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στην ισότιμη μάθηση παραμένει γράμμα κενό, καθώς η στήριξη δεν επαρκεί για να καλύψει το σύνολο των περιστατικών.

2. Μισθολογική Απαξίωση: Οι εκπαιδευτικοί, ο στυλοβάτης του συστήματος, βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να εξανεμίζεται, χωρίς καμία ουσιαστική μέριμνα για την οικονομική τους στήριξη.

3. Κτιριακή Κατάρρευση: Τα σχολικά συγκροτήματα αφήνονται στη φθορά του χρόνου, με τις συντηρήσεις να είναι από ελλιπείς έως ανύπαρκτες.

4. Υποστελέχωση: Τα κενά σε μόνιμο προσωπικό παραμένουν, δυσχεραίνοντας την καθημερινή λειτουργία των μονάδων.

5. Άνιση Κατανομή: Η ανορθολογική κατανομή του μαθητικού δυναμικού δημιουργεί σχολεία «δύο ταχυτήτων».

6. Οικονομική Ασφυξία: Η συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση αναγκάζει τις σχολικές μονάδες να παλεύουν καθημερινά για τα αυτονόητα.

---

Το Αίτημα – Τομή: 20 Μαθητές ανά Τμήμα

Το κεντρικό σημείο της παρέμβασης εστιάζει στις συνθήκες «υπερφόρτωσης» των τάξεων. Με το ισχύον όριο των 25 μαθητών ανά τμήμα, η παιδαγωγική διαδικασία καθίσταται συχνά αδύνατη, ειδικά σε τμήματα που απαιτούν εξατομικευμένη παρέμβαση.

«Διεκδικούμε το αυτονόητο: Άμεση θεσμοθέτηση ανώτατου ορίου 20 μαθητών ανά τμήμα σε Νηπιαγωγεία και Δημοτικά», τονίζεται χαρακτηριστικά.

Η μείωση του αριθμού των μαθητών δεν είναι απλώς ένα συνδικαλιστικό αίτημα, αλλά μια αναγκαία παιδαγωγική προϋπόθεση για να μπορέσει το σχολείο να επιτελέσει τον ρόλο του, προσφέροντας ποιοτική εκπαίδευση σε κάθε παιδί, χωρίς αποκλεισμούς.

Συμπέρασμα

Η ερώτηση προς το Υπουργείο Παιδείας θέτει την ηγεσία προ των ευθυνών της. Η παιδεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «κόστος», αλλά ως η σημαντικότερη επένδυση για το μέλλον της χώρας. Η ανταπόκριση του Υπουργείου στα παραπάνω αιτήματα θα δείξει αν η κυβέρνηση προτίθεται να στηρίξει έμπρακτα τη δημόσια εκπαίδευση ή αν θα συνεχίσει την πολιτική της υποβάθμισης.