
Σε κρίση η ψυχική υγεία των εργαζομένων: Ανησυχητικά τα σημάδια σωματοποίησης
Η κούραση και η μειωμένη αντοχή κυριαρχούν και, περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους δηλώνουν ότι βιώνουν ένα επαγγελματικό burnou
Κρίσιμους παράγοντες για τη λειτουργία και τη βιωσιμότητα επιχειρήσεων και οργανισμών αποτελούν η ψυχική υγεία και η ευεξία των εργαζομένων. Όπως εξηγεί μιλώντας στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Ευτυχία Κασελάκη, Εταίρος, Organization, Change and People Consulting, EY Ελλάδος οι επιχειρήσεις οφείλουν να δημιουργήσουν ένα υγιές και ευέλικτο εργασιακό περιβάλλον. Παράλληλα, όμως, θα πρέπει να σκύψουν πάνω από τα προβλήματα wellbeing των εργαζομένων με προγράμματα υποστήριξης της ψυχικής υγείας, ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση στελεχών, έγκαιρη αναγνώριση ενδείξεων πίεσης, και καλλιέργεια μιας κουλτούρας σεβασμού και συμπερίληψης.
Η κούραση και η μειωμένη αντοχή κυριαρχούν και, περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους δηλώνουν ότι βιώνουν ένα επαγγελματικό burnout και μόλις ένας στους τρεις αισθάνεται ότι μπορεί να ανακάμψει το ίδιο γρήγορα με παλαιότερα. Μάλιστα, παρατηρείται και ένα παράδοξο. Παρά την αίσθηση εξουθένωσης, οκτώ στους δέκα δηλώνουν ότι αισθάνονται ικανοί/ές να παίρνουν αποφάσεις. Ωστόσο, μένει να εξεταστεί κατά πόσο αυτές οι αποφάσεις είναι σωστές ή ενδέχεται να είναι λανθασμένες, απόρροια του burnout. Συγχρόνως, σε ανησυχητικά επίπεδα κινούνται οι δείκτες που αφορούν φαινόμενα σωματοποίησης, δηλαδή της έκφρασης των ψυχολογικών ή συναισθηματικών προβλημάτων ως σωματικά συμπτώματα. Χαρακτηριστικά, ένας στους δύο (47%) εμφάνισαν αδυναμία και ζαλάδα, από έναν στους τρεις (35%) το 2021.
Σταθερή διαπίστωση και στην τρίτη έρευνα, του 2025, είναι ότι οι γυναίκες και οι νεότεροι εργαζόμενοι, αλλά και όσοι απασχολούνται σε μη διοικητικές θέσεις και σε μικρότερες επιχειρήσεις, επιβαρύνονται δυσανάλογα στις περισσότερες μεταβλητές.
“Βλέπουμε, επίσης, βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχική υγεία και ευεξία στην καθημερινότητα των εργαζομένων, όπως η διαχείριση των οικονομικών τους και οι ανησυχίες για το μέλλον, να επιδεινώνονται. Σε αυτούς, έρχεται να προστεθεί η έντονη ανησυχία για την επίδραση που έχουν ή θα έχουν στην εργασία τους οι ψηφιακές τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η αυτοματοποίηση” υπογραμμίζει η κυρία Κασελάκη.



