Γ. Ψυχογιός: «Η Εθνική Αντίσταση και η Δημόσια Υγεία δεν είναι πεδία για επικοινωνιακά αφηγήματα»

Σε μια παρέμβαση με ισχυρό ιδεολογικό και κοινωνικό πρόσημο στην εκπομπή «Αντιλογίες» (Στο Κόκκινο 105,5), ο βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Ψυχογιός, έβαλε στο στόχαστρο την κυβερνητική πολιτική, κατηγορώντας την για προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας και υποβάθμιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ιστορική Μνήμη και Αντιφασιστικός Αγώνας

Με αφορμή τη διεκδίκηση των φωτογραφιών των ηρώων της Καισαριανής, ο κ. Ψυχογιός ξεκαθάρισε πως η κίνηση αυτή αποτελεί αυτονόητη πράξη μιας συντεταγμένης Πολιτείας και όχι αφορμή για «κυβερνητικούς πανηγυρισμούς».

Παράλληλα, έστειλε ένα σαφές μήνυμα κατά του ιστορικού αναθεωρητισμού:

«Καταδικάζουμε την επικίνδυνη και ανιστόρητη εξίσωση των θυμάτων με τους θύτες. Δεν θα επιτρέψουμε την παραχάραξη της ιστορίας της Εθνικής Αντίστασης», τόνισε, αναφερόμενος σε προσπάθειες εξίσωσης του φασισμού με τους αγώνες για ελευθερία.

Προσφυγικό: «Όχι σε αποθήκες ψυχών εκτός Ε.Ε.»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Κορινθίος βουλευτής στη διαχείριση του Προσφυγικού, ζητώντας πλήρη έρευνα σε βάθος για τα ναυάγια που έχουν συγκλονίσει την κοινή γνώμη, χωρίς καμία συγκάλυψη.

Εξέφρασε την έντονη αντίθεσή του στα σχέδια για δημιουργία κέντρων κράτησης εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, χαρακτηρίζοντάς τα:

• Κατάφωρη παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύης.

• Δημιουργία «αποθηκών ψυχών» σε τρίτες χώρες, χωρίς εγγυήσεις αξιοπρέπειας.

• Στοχοποίηση όσων υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και αναζητούν την αλήθεια.

Δημόσια Υγεία: Η «πραγματική βία» είναι στα νοσοκομεία

Απαντώντας στην κυβερνητική ρητορική περί «βίας» στις κινητοποιήσεις, ο κ. Ψυχογιός αντέστρεψε το επιχείρημα, εστιάζοντας στην κατάρρευση του ΕΣΥ.

«Πραγματική βία», σημείωσε, δεν είναι οι αγώνες των εργαζομένων, αλλά:

1. Τα ράντζα στους διαδρόμους των νοσοκομείων.

2. Η συστηματική υποχρηματοδότηση της υγείας.

3. Το burn out (εργασιακή εξάντληση) των υγειονομικών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.

Ο Γιώργος Ψυχογιός κατέληξε πως οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής, αντί για στήριξη, αντιμετωπίζουν συχνά την καταστολή, γεγονός που αναδεικνύει την κοινωνική αναλγησία της σημερινής διακυβέρνησης.